انداخته اين جمله بودند كه ذكر مىرود و هم : چلپى جلال الدين فريدون و مولانا سراج الدين پاپيورتى 343 « 1 » و بهاء الدين بحرى 344 و فخر الدين سيواسى و اولاد مدرس 345 و كريم الدين بكتمور 346 و مولانا صلاح الدين فقيه 347 و نظام الدين خطاط و مولانا عز الدين ارزنجانى 348 و مجد الدين مراغى 349 رحمة للّه عليهم و رضى اللّه عنهم و جمعى كه در آخر وقت خداوندگار رسيدند و بعنايت چلپى حسام الحق و الدين و سلطان ولد قدس اللّه سرهما ملحوظ گشته به خلافت موسوم مرسوم شدند يكى مولانا ملك العارفين ، فخر المحققين ، كامل الحال و القال ، مولانا علاء الدين الاماسى 350 رحمة اللّه عليه بود ، كه در عهد خويش صاحب قران زمرهء فقراء و قافله سالار جملهء عشاق بود . نفسى داشت آراميده و سيرتى پسنديده . شانى عالى و بيانى شافى ، محبوب و مقبول دلها بود . همتى دربارهء مريدان شامل ، هرك را بصدق و صفا برگزيدى « 2 » به زمرهء صديقان رسانيدى ، چنان كه اركان « 3 » مولانا و استادنا و شيخنا ، شمع جمع عرفا ، واسطة العقد الاتقيا ، شارح رموز دقيق و شارب سلسبيل تحقيق ، ملكى الصفات ، مقبول الاولياء ، زبدة الأزكياء ، حسام الملة و الدين حسين ست المولوى 351 ، المقيم به محروسهء ارزنجان ، رحمة للّه عليه ، موسىوار يد بيضا و مسيح‌وار احياى موتى « 4 » داشت و در فنون فضائل رسمى بىنظير جهان و در حقايق و دقايق درويشان بحرى بىپايان ، علمى به‌غايت و ادبى بىنهايت و همتى عالى ، طريقهء مشايخ ورزيده و كاس محبت و حقيقت چشيده و حضرت سلطان ولد ،

--> ( 1 ) - خ ل : ستواسى و مىبايست سيواسى باشد ( 2 ) - در اصل : گذيدى ( 3 ) - خ ل : آموزگار ( 4 ) - در اصل : موتا